Neden hüzün kokar sözlerim…

                                                        .

                                   [ Kemal Sadık - TX,USA ]

                                                        .

Neden hep taze hüzün kokar sözlerim ve hakkım mıdır kelimelere dokunup bana ulaşmak isteyenlerin gönüllerine sonbahar yaşatmam… Bu ve sair düşüncelerin muhasebesi uçuşur oldu günlerdir zihnimde. Vardığım sonucu kayıt düşeyim de benzer düşünceler tekrar aklıma geldiğinde bıraktığım ve üzerine ilaveler yapabileceğim bir kanaatim olsun.

. 

Kendimi tanıdığım kadarıyla duygusal potansiyeli baskın bir kişiliğim var. Yaşadığım konum ve durum her ne olursa olsun, ruha ait metebolizmam fıtraten çatlağını bulmuş su gibi benim duygusal bir yataktan akmamı sağlıyor. Oluşan bu enerjiyi yok etmek tabiyatıyla mümkün değil, yalnız hayra kanalize etme iradesi bizim tasarrufumuzda. O’da bu enerjisini kağıda dökerek rahatlıyor. İrade ile olan imtihanımda da bu potansiyeli kendi haline bıraktığım zaman, birilerine alınmak için ve tabii her fırsatta havadan nem kapmak için kendine bahaneler arıyor, yaptıkları basitte olsa tüm güzellilerinin başkaları tarafından fark edilmesini ve bu güzellilerin takdir edlmesini istiyor. Çevresindeki insanları zaman zaman gereğinden fazla düşünerek onların iradelerinin yerine geçtiğini yada onları bunalttığını fark edemeyebiliyor, dahası sıradan ve sade bir yaşam adeta onun ruhunu diri diri toprağa gömen bir zemine vesile oluyor.

 .

İşte bu ve sair handikapların en az yaşanması, bu duygusal zatın enerjisini kontrol etmesini zorunlu kılıyor. Gurbet yıllarının güzel bir hediyesi olarak yazmayı keşfetmiş ve bu yoğunluğunu yazarak kelimelerele buluşturarak rahatlıyor. Bir vesileyle bu yazılanları okumak kendilerine nasip olan ehl-i himmet dostlar da telaşa sevk ederek üzüyor. Halbuki bilseler kelimelerin herbiri ruhun halini dindiren tiryaklar, vazifesi biten arşivde yerini alıyor ve hatıralar dosyasında bekletiliyorlar.

Ez cümle halimiz şükrümüzü eda etme fevkimizin ötesinde iyi çok şükür.